در جلسه گذشته به شرح تجهیزات مورد نیاز عکاسی ماکرو پرداختم. در این جلسه به توضیح نکاتی پایه در عکاسی ماکرو که به موفقیت در ثبتی خوب کمک میکند خواهم پرداخت و سعی خواهم کرد تا این نکات بطور کاربردی و همراه با نمونه عکس باشد.

1- زاویه مناسب انتخاب کنید : سعی کنید دوربین و سوژه در یک سطح قرار گیرند. حتی المقدور از بالا از سوژه عکس نگیرید، گاه همسطح با آن و در مواردی حتی پایینتر از سوژه قرار بگیرید:

زاویه مناسب ( همسطح با سوژه )	زاویه نامناسب ( بالاتر ازسوژه )

2- به پس زمینه هم توجه کنید : یک پس زمینه مناسب مبهم و خوشرنگ به زیبایی عکس شما می افزاید و یک پس زمینه شلوغ و خشن سوژه اصلی را تحت الشعاع قرار میدهد :

پس زمینه مبهم و یکنواخت	پس زمینه شلوغ و نامناسب

3- عمق میدان را بدرستی انتخاب کنید : همانطور که در جلسات پیشین آموزش عکاسی ذکر کردم، سه عامل عمده در کنترل عمق میدان نقش دارند : دیافراگم، فاصله کانونی و  فاصله از سوژه. گاه برای حصول نتیجه مطلوب نیاز به کم کردن عمق میدان میباشد ( مثال بالا ) و گاه بالعکس ، میبایست حتی المقدور به هر وسیله ممکن عمق میدان را افزایش داد. بعنوان یک قاعده کلی ، هرچه از سوژه بیشتر فاصله دارید و با بزرگنمایی کمتری عکاسی میکنید بهتر است از دیافراگم بازتر ( برای دستیابی به پس زمینه مبهمتر ) استفاده کنید و بالعکس هرچه با بزرگنمایی بیشتری عکاسی میکنید از دیافراگم بسته تر استفاده کنید تا قسمتهای بیشتری از سوژه در فوکوس باشد. در بزرگنمایی های بالاتر از 1:1 عمق میدان آنچنان کم است که حتی با دیافراگم بسته11 هم پس زمینه کاملا مبهم و یکنواخت خواهد بود.

به این نکته توجه داشته باشید که دیافراگم های بالاتر از 8 بعلت بروز پدیده پراکندگی نور با افت کیفیت  و سافت شدن عکس همراهند. این افت کیفیت تا دیافراگم 16 قابل قبول است و برای رسیدن به عمق میدان مناسب اغلب ناچار بایستی بدان تن داد اما دیافراگمهای بسته تر (22، 32 و ... ) با افت شدید کیفیت همراهند و حتی المقدور باید از آنها اجتناب کرد.

بزرگنمایی 3:1  ( f=13 )	بزرگنمایی 1:2  ( f=6.3 )

5- نقطه فوکوس روی چشم سوژه باشد : معمولا در عکاسی ماکرو، بخاطر فاصله بسیار کم از سوژه و نیز بزرگنمایی زیاد، عمق میدان کمتر از آنست که بتوان تمام سوژه را در فوکوس داشت. لذا همینکه چشم و حداکثر سر حشره در فوکوس قرار گیرد کافی است. بالعکس چنانچه عمده بدن حشره در فوکوس باشد اما تنها چشم او خارج از فوکوس باشد ظاهری ناخوشایند و ناشیانه به عکس میدهد چراکه چشم اولین جایی است که نظر بیننده را بخود معطوف مینماید :

فوکوس روی نقطه مناسب ( چشم حشره )	فوکوس روی نقطه نا مناسب ( بدن حشره )

6- از فوکوس دستی استفاده کنید : چنانچه دوربین روی دست قراردارد ( نه روی سه پایه ) کمترین حرکت دست که البته اجتناب ناپذیر هم هست باعث خارج شدن سوژه از فوکوس میشود و اغلب سرعت لرزس دست و جابجایی دوربین از سزعت اوتوفوکوس دوربین بیشتر است. لذا پیش از آنکه دوربین بتواند عمل اوتوفوکوس را بخوبی انجام دهد سوژه بخاطر لرزش دست در موقعیت جدیدی قرار میگیرد و دوربین باید بر روی محل جدید اوتوفوکوس کند و این سیکل معیوب ادامه میابد. و یا گاه اوتوفوکوس دوربین روی یک نقطه قفل میشود اما باز بخاطر حرکت دست و دوربین سوژه از فوکوس خارج میشود و عکس شما باز شرایط ایده آل را نخواهد داشت. بنابراین بهتر است از فوکوس دستی استفاده کنید و با کمی عقب و جلو کردن دوربین و بمحض اینکه چشم سوژه در فوکوس قرار گرفت شاتر را بدون وقفه بچکانید.  و یا از پیش فوکوس ( prefocous ) استفاده کنید. یعنی دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا روی سوژه فوکوس کند و در حالیکه همچنان دکمه شاتر را تا نیمه نگاه داشته اید مراحل بالا را تکرار کنید.

7- استفاده از فلاش ویا سه پایه : اینکه از فلاش یا سه پایه استفاده کنید ( و یا ترکیبی از هردو ) نتیجه نهایی را بشدت تحت تاثیر قرار میدهد. استفاده از فلاش بعنوان منبع اصلی نوردهی باعث تاریک و سیاه شدن پس زمینه میشود. چراکه پس زمینه در فاصله دورتری از سوژه قرار دارد و نوری که برای روشن کردن سوژه کفایت میکند بخاط دوری پس زمینه کمتر به آن رسیده و پس زمینه تاریک بنظر میرسد. اما استفاده از فلاش، رنگها و کنتراست سوژه را بهبود میبخشد، بخاطر سرعت بسیار بالای تخلیه فلاش از تاری ناشی از لرزش دست پیشگیری میکند و ظاهری شارپتر به عکس میدهد. از طرفی استفاده از سه پایه و عدم استفاده از فلاش ظاهری طبیعیتر به عکس میدهد. چراکه هم سوژه و هم پس زمینه توسط نور محیط روشن میشوند و روشنایی یکسان و مطلوبتری خواهند داشت.  ( در استفاده از نور محیط بعنوان منبع اصلی نوردهی ، بخاطر استفاده از دیافراگمهای بسته ( بمنظور دستیابی به عمق میدان کافی )و نتیجتا سرعت کم شاتر و فاصله بسیارکم سوژه از دوربین و بزرگنمایی زیاد که باعث تشدید تاثیر مخرب لرزش دست و تاری ناشی از آن مشود، اغلب ناچار بایستی از سه پایه استفاده کرد.)

استفاده از سه پایه و نور محیط با روشنایی یکنواخت سوژه و پس زمینه	استفاده از فلاش همراه با تاریک شدن پس زمینه

و مجددا یادآوری میکنم که در بزرگنماییهای بالاتر از 1:1 بخاطر افت شدید نور، استفاده از فلاش بهمراه یک پخش کننده مناسب اجتناب ناپذیر است که در جلسات آینده بدان خواهم پرداخت