|
در جلسات گذشته اشاره شد که برای پیشگیری از تاثیر مخرب لرزش دست بر
عکس بایستی از سرعت مطمئنه استفاده شود و همانطور که ذکر شد،
این سرعت معادل با فاصله کانونی موثر لنز است. بعنوان مثال،
چنانچه از لنز 70 میلیمتری بر روی بدنه های APS-C Size
با کراپ 1.5 استفاده میکنید، سرعت مطمئنه
معادل 100/1 ثانیه و در مورد لنز 200 میلیمتری معادل 300/1
ثانیه و ... خواهد بود. اما حتی با رعایت سرعت مطمئنه، چنانچه
دوربین را به روشی غلط در دست بگیرید بازهم لرزش دست کمابیش
عکس شما را مخدوش خواهد نمود. سیستم های
لرزش گیر دوربین ها هم اگرچه کمک کننده هستند و سرعت
مطمئنه را بمیزان 2 تا 4 گام پایینتر می آورند ولی باز هم طرز
صحیح نگاه داشتن دوربین بسیار مهم است چراکه در بسیاری موارد
نیاز به استفاده از سرعتهایی چندین گام کمتر از سرعت مطمئنه
دوربین میباشد.
بهمین خاطر تصمیم گرفتم یک جلسه را به توضیح روش صحیح نگاه
داشتن دوربین اختصاص دهم و
از آنجا که این مطلب در سایت vesnakozelj.com به طور بسیار
جامع و مصور تشریح شده، بهتر دیدم آنرا عینا ترجمه و در اختیار
علاقمندان قرار دهم:
1-
وضعیت استاندارد یا افقی :
دست چپ عمده وزن دوربین را تحمل و تکیه گاه آن است . دوربین را
روی این دست قرار دهید طوریکه انگشتان دست به نرمی لنز را در
بر گیرند. همواره سعی کنید دست را در نقطه سقل دوربین قرار
دهید تا تعادل دوربین و لنز در دست به بهترین شکل مقدور گردد.
در مواردیکه از یک لنز بلند استفاده میکنید ممکن است دست در
میانه های طول لنز قرار گیرد و بدنه لنز را اصلا لمس نکند.
از دست راست برای
کنترل تنظیمات دوربین بهره بگیرید. سه انگشت انتهایی دستگیره (
grip ) دوربین را در بر میگیرد، انگشت اشاره بر روی دکمه
شاتر و انگشت شست در پشت دوربین. در اینحالت چنانچه دست چپ را
از دوربین بردارید، دوربین همچنان براحتی در دست راست قابل
کنترل است.
در حالیکه دوربین
را بروش فوق در دست گرفته اید آرنجها را محکم به سینه فشار
دهید. با اینکار یک سه پایه انسانی میسازید و حرکات ناخواسته
دوربین را به حداقل میرسانید.
حالا دوربین را
به پیشانی بفشارید و سر را اندکی به سمت دوربین متمایل کنید.
-
اشتباهات رایج در وضعیت استاندارد یا افقی :
در زیر 4 اشباه
رایج در نگاه داشتن دوربین در وضعیت استاندارد شرح داده خواهد
شد:
بدترین کاری که
میتوانید انجام دهید آنستکه دوربین را بایک دست نگاه دارید. در
اینحالت تکیه گاهی برای دوربین وجود ندارد.
دومین اشتباه
رایج فاصله داشتن آرنجها از سینه است . در اینحالت تکیه گاهی
برای دستها وجود ندارد و حرکت دستها براحتی به دوربین منتقل
شده، تصویر را مخدوش میکند. اغلب این خطا با در دست گرفتن تنها
بدنه دوربین و نه لنز با بدنه همراه میشود.
مواظب بند دوربین
هم باشید!. بند دوربین بایستی اطراف گردنتان باشد در غیر
اینصورت اگر دوربین از دستتان افتاد چه خواهید کرد؟ خرید یک
دوربین و لنز دیگر؟!!
اغلب دست راست
بدرستی قرار میگیرد ولی دست چپ چه؟ در بسیاری موارد دست چپ
تنها زیر لنز قرار داده میشود بدون اینکه لنز را در بر گیرد و
یا دست چپ طوری لنز را نگاه میدارد که شست دست به سمت پایین
قرار دارد، در حالیکه انگشت شست بایستی به سمت بالا اشاره کند:
در اینحالت علاوه
بر آنکه ممکن است انگشتها بطور اتفاقی در جلوی لنز قرار گرفته
و تصویر را مخدوش کند، تکیه گاهی برای دوربین نیز نخواهد بود
در حالیکه دست چپ بایستی عمده وزن دوربین را تحمل نماید.
-
سایر روشهای در دست گرفتن دوربین در وضعیت استاندارد یا افقی :
ساده ترین روش
نگاه داشتن دوربین همان استکه در بالا شرح داده شد ولی روشهای
دیگری نیز هست و این یکی از آن روشهاست :
کاری که باید
بکنید آنست که دوربین را روی دستها بخوابانید، در حالیکه ارنج
راست را بالا آورده اید.
این روش به شما
امکان میدهد که به آرامی در حول محور بدن در جهت افقی بچرخید (
مثلا برای عکاسی پانوراما ) و عارضه آن نیز آنست که دست چپ غیر
فعال میشد و امکان اعمال تنظیمات مورد نظر بر روی لنز دیگر
مقدور نخواهد بود.
2-
وضعیت عمودی :
در وضعیت عمودی،
طرز نگاه داشت دوربین کمی متفاوت است :
دست راست دوربین
را نگاه میدارد و تنظیمات دوربین را کنترل میکند.
دست چپ بعنوان
حائل دوم دوربین عمل کرده، دوربین را به پیشانی میفشارد و
تنظیمات لنز را کنترل میکند.
در وضعیت عمودی
نیز شما با فشردن آرنجها به سینه و ایجاد تعادل بیشتر یک سه
پایه انسانی خواهید ساخت. میدانم که این شیوه اندکی مشکل بنظر
میرسد ولی بهترین تعادل را ایجاد میکند و در صورت استفاده
طولانی مدت از دوربین، کمتر باعث خستگی خواهد شد.
اشتباه رایجی که
در وضعیت عمودی دیده میشود، استفاده از دست چپ برای نگاه داشت
دوربین و کنترل تنظیمات و دست راست به عنوان تکیه گاه دوربین
است. در اینحالت برای آنکه بتوانید از داخل منظره یاب نگاه
کنید ناچارید دوربین را بالاتر بیاورید که وضعیتی نامتعادل
ایجاد میکند، ضمن آنکه کنترل تنظیمات دوربین بسیار مشکل میشود.
اشتباهات دیگر
مانند آنچه در وضعیت استاندارد دیدیم در این وضعیت هم دیده
میشود که از ذکر انها خودداری میکنم.
-
وضعیت پاها :
برای ایجاد
تعادل بهتر بایستی پاها را به اندازه عرض شانه ها از هم باز
کنید و پای چپ را برای ایجاد تعادل بیشتر اندکی جلوتر قرار
دهید. مدرسه تعطیل است و نیازی به خبردار ایستادن نیست.
******************
-
طرز صحیح نگاه داشتن دوربین کمپاکت با مانیتور
LCD :
نگاه داشتن
دوربین کمپاکت در مقایسه با دوربین SLR متفاوت است چراکه
دوربینهای کمپاکت سبکتر و بسیار بسیار کوچکترند و لذا در دست
گرفتنشان به نوعی مشکلتر است.
اگر دوربین
کمپاکت شما منظره یاب خوبی دارد از آن استفاده کنید، اینکار
دوربین را به بدن شما نزدیکتر میکند و در نتیجه تعادل بیشتری
ایجاد خواهد کرد. روش کار همانند آنچه در مورد دوربینهای SLR
در بالا شرح داده شد است ولی به یاد داشته باشید که منظزه یاب
دوربینهای کمپاکت به دقت دوربینهای SLR نیست و از آن تنها به
عنوان راهنما استفاده کنید.
ولی اغلب
دوربینهای کمپاکت فاقد منظره یاب هستند و بایستی از مانیتور
LCD آنها برای کادر بندی و فوکوس استفاده کرد . برای این منظور
ناچار بایستی دوربین با دست دور از بدن نگاه داشته شود که این
امر احتمال تکانهای ناخواسته دوربین را بیشتر میکند .
بعلاوه کوچکی
دوربینهای کمپاکت باعث میشود که در دست گرفتن آنها مشکلتر شود
و احتمال آنکه انگشتان بطور ناخواسته جلوی لنز و یا فلاش
دوربین قرار گیرد و عکس را مخدوش نماید افزایش پیدا میکند.
- بنابر این چطور یک دوربین کمپاکت را بایستی در دست گرفت؟ :
نخست آنکه دوربین
را با دو دست نگه دارید. درست است که دوربین بسیار کوچک و سبک
است ولی نگاه داشتن آن تنها با یک دست معادل است با تکان های
ناخواسته و این چیزی استکه باید به شدت از آن پرهیز کرد.
زیاد دوربین را
از بدن فاصله ندهید. آنرا در حدود 30 سانتیمتری صورت نگاه
دارید تا بتوانید مونیتور را بخوبی ببینید و با فشردن آرنجها
به سینه یک سه پایه ی انسانی بسازید.
و سوم اینکه بند
دوربین را به دور مچ بیاندازید تا از افتادن اتفاقی دوربین
جلوگیری شود:
- انگشتانتان کجاست؟ :
به آنها دقت
کنید. انگشتانتان ممکن است لنز یا فلاش را پوشانده باشند.
انگشتان
بایستی از پهلو و زیر، دوربین را در بر گیرند.
راحت ترین شیوه
آنست که دوربین را روی دست بخوابانید. دست چپ را به شکل حرف
L
بگیرید و دوربین را روی آن قرار دهید. دست چپ میتواند
مثل یک L
عمودی ( شکل بالا ) و یا یک
L افقی ( شکل زیر
) باشد و دوربین براحتی روی آن قرار گرد:
- در وضعیت عمودی نیز کار به همین شیوه است :
یک حرف
L
درست کنید و یا دوربین را از بالا در دست بگیرید و مراقب
انگشانتان هم باشید:
**************
-
عکاسی از زاوایه ای پایینتر :
در بسیاری از
موارد نیاز به عکاسی از منظری پایینتر میباشد و لذا عکاسی در
وضعیت ایستاده امانپذیر نیست.
ساده ترین شیوه
آنست که زانو بزنید. در حالیکه زانوی راست روی زمین قرار دارد
و زانوی چپ بعنوان تکیه گاهی برای آرنج چپ عمل میکند. اگر به
شیوه ای که پیش از این شرح دادم دوربین را در دست بگیرید، باز
هم عمده وزن دوربین روی دست چپ خواهد بود و دست راست عمدتا
برای کنترل تنظیمات دوربین بکار گرفته میشود.
اگر نمیخواهید
روی زمین نشسته و احیانا کثیف شوید، چمباتمه زده روی پای راست
بنشینید.
روش دیگر آنستکه
روی زمین بنشینید و آرنجها را روی پا تکیه دهید.
هر شیوه ایکه
انتخاب میکنید بیاد داشته باشید که آرنجها را بمنظور ایجاد
تکیهگاهی بهتر حتما روی پاها تکیه دهید.
-
استفاده از تکیه گاههای دیگر :
اگر مقدور است از
تکیه گاهای محیط کمک بگیرید، یک دیوار، یک درخت ، یک صخره، یک
اتومبیل و یا هرچیز دیگری میتواند یک تکیه گاه خوب باشد.
هم میتوان دوربین
را روی این تکیه گاه ها قرار داد ( در صورت مسطح بودن ) و هم
میتوان بدن را به تکیه گاه ها تکیه داد. این تکیه گاهها باید
قسمت بالایی بدن را حمایت کنند. همچنین برای ایجاد تعادل بهتر
لازم است پاها را به اندازه عرض شانه ها از هم فاصله دهید.
میتوان از
یک دیوار به عنوان تکیه گاه استفاده کرد. دیوار بایستی قسمت
بالایی بدنتان را حمایت کند. اگر میتوانید سر را به دیوار
بفشارید و یا به دیوار تکیه دهید :
استفاده از درخت
:
ویا اتومبیل :
-
وضعیت درازکش :
در ماکروگرافی و
عکاسی حیات وحش گاه نیاز به عکاسی در وضعیت درازکش میباشد :
از هردو آرنج به
عنوان تکیه گاه بهره بگیرید و کمی به جلو متمایل شوید.
-
و حالا عکس بگیرید :
حالا که طرز صحیح
نگاه داشتن دوربین را آموختیم بیایید عکس بگیریم.
در زمان فشردن
دکمه شاتر نفس نکشید! شوخی نمیکنم !
به بیان دیگر پیش
از فشردن دکمه شاتر نفس بکشید ، نفس را حبس کنید و سپس عکس
بگیرید و بعد نفس را بیرون دهید و یا بالعکس، نفس را بیرون دهید،
عکس بگیرید و سپس عمل دم را انجام دهید ( بستگی دارد که با
کدامیک راحت ترید )
... و آخرین نکته
آنکه دکمه شاتر را به آرامی فشار دهید. ابتدا تا نیمه و پس از
فوکوس کردن تا انتها. هرگز به یکباره روی دکمه شاتر ضربه
نزنید. بسیاری از موارد لرزش دوربین، درست در همین لحظه فشردن
دکمه شاتر ایجاد میشود.
-
نتیجه گیری :
گرفتن یک عکس
شارپ و بدون لرزش بسته به آنست که دوربین را صحیح و همراه با
تعادل در دست بگیرید. یکی از شیوه های بالا را که با ان راحت
ترید انتخاب کنید. ممکن است پیش از این به شیوه ای صحیح عادت
کرده باشید ولی اگر چنین نیست چندین شیوه را امتحان کنید و
راحت ترین آنها را انتخاب نمایید.
پایان جلسه
هجدهم آموزش عکاسی |
